مغالطه ،مغلطه، یا فریب ،شاید هم ادعای منطق!!!کدام یک درست است ؟
شاید شما هم در ارتباطات روزمره تان با افرادی برخورد کرده باشید که سر هر موضوعی و هر نظری مغلطه می کنند ،و با این کار می خواهند شما را مجاب کنند که حق با انهاست ،شاید هم واقعا اشتباه می کنند …این روزها این مدل رفتاری در ارتباطات ما بسیار رواج پیدا کرده است مخصوصا در تجارت و کسب و کار هایمان …در این مقاله اشاره ای به ریشه این رفتار ارتباطی و غلط و درست بودن ان می کنیم.
در کوتاهترین بیان اهل منطق مغالطه را قیاسی می دانند که مقدماتش مرکب از وهمیات و مشبهات باشد هدف ازاین یادداشت توضیح مغالطه یا انواع ان نیست پرسش اینست که ایا در مباحثات یا مکالمات روز مره مغالطه کنندگان اگاهانه اقدام به مغالطه می کنند ؟
گرچه بنابه تعریف سهوی بودن یا عمدی بودن تاثیری بر مغالطه ندارداما پاسخ به این پرسش از این جهت حائز اهمیت است که در حوزه عمومی،اولا انباشتی از مغالطات وجود دارد و دومااین مغالطات نه از سر اگاهی و خواست و فریب دیگران بلکه از روی نااگاهی از بیان صحیح و منطقی است. با وجود این که خود را انسان هایی منطقی می دانیم و رفتارهای مان را در چارچوپ منطق خوانش می کنیم، سوال اینجاست که چطور می توان بدون اگاهای به قواعد و روش ها ی بیان درست، این امر میسر شود در واقع این امر یعنی منطقی دانستن گفتارها و رفتارهایمان بدون دانستن منطق، خود بزرگترین مغالطه است.
این اسیب وقتی اهمیت خود را نشان می دهد که ما در حوزه ارتباطات اجتماعی با چالش های جدی مواجه می شویم و تقریبا در تمامی انواع ارتباطات در مسیر روبه زوال قرار می گیریم. چه در ارتباطات خانوادگی یا دوستانه و چه در ارتباطات اقتصادی و کاری، رفتارهایمان را بر مبنای خواست و سلیقه شخصی توجیه کرده و معتقدیم که این توجیه همان بیان منطقی است. طرف مقابل نیز به همین روش می خواهد نظر و عمل خودش را توجیه نماید و مقهورمان کند.در این یادداشت هدف بیان اسیب جدی در عرصه ارتباط در حوزه عمومی است وبه بررسی این اسیب در سطوح بالای قدرت سیاسی نمی پردازیم.
انچه تحت عنوان گفتگو ی منطقی یا عملکرد منطقی در میان جامعه ما جریان دارد عموما مجموعه ای از تو جیهاتی است که قرار است به پیروزی ما در یک ارتباط منجر شود. به بیان دیگرصحت در عمل و گفتار که مبنایی مستدل و منطقی داشته باشد، جای خود را به انباشتی از مغالطات برای تو جیه گفتار شخصی ودر جهت منافع شخصی داده است.
نویسنده:رضا فیاض ،عضو تیم نویسندگان اساطیر ایران
