خانه » مقالات آموزشی » سخنوری و فن بیان » بیانگریِ خشم و بی سرانجامیِ کینه
تاریخ : ۱۳۹۷/۰۶/۲۱

بیانگریِ خشم و بی سرانجامیِ کینه

فروغی در کتاب آئین سخنوری ، بخشی را به تفاوت بین خشم و کینه و همچنین کارکرد ایندو در سخنوری اختصاص میدهد. دیگر متفکران هم درطی تاریخ اندیشه بسیار در این مضامین اندیشیده و نتایج تفکراتشان را بیان کرده اند.

مولانا جلال الدین بلخی در غزلی میگوید:

خشم کسی کند که او جان و جهان ما بود

خشم مکن، تو خویش را مسخره جهان مکن

نگاه مولوی برپایه هستی شناسی و جایگاه انسان در ساخت بیکران هستی است و تأکید او براین امر است که اساسا انسان در قامت موجودی نحیف و بخش بسیار کوچکی از جهان، اگر خود را در مقام خشمگین شدن ببیند و تا این اندازه به خود اعتبار دهد خویش را مسخره جهان کرده است.
فارغ از نگاه هستی شناسانه مولوی، در مبحث سخنوری، دوری از خشم گهگاه اجتناب ناپذیر مینماید . وقتی سخنور به چیزی یا کسی معترض است، از ظلمی ناخشنود است و یا رفتاری او را ازرده کرده است.

دراین جایگاه‌ها او ناگزیر از ابراز خشمگینانه کلام است، زیرا به نحوی باید اعتراض و آزردگی خود را بیان کند. بیان خشمگینانه در ارتباط بین فردی، خواه در محیط کاری یا خانواده، جزیی جدایی ناپذیر از سخنوری و ارتباط است. اما بیان سخن از روی خشم و اعتراض چگونه باید باشد؟

پاسخ به این سوال است که متفکران را در وهله اول مجاب میکند تا خشم را از کینه جدا کنند.

مواردی که در بالا برشمردیم ، در مورد کینه و کینه ورزی مصداق ندارد. کینه در بیان اعتراض خلاصه نمی‌شود.

فروغی به درستی میگوید که سخنور خشمگین ، از خشم خود در عذاب است و بیصبرانه منتظر حل مشکل است تا از دست خشم رهایی یابد، ازین‌رو به دنبال راه حل است.

سخنور خشمگین اعتراضش را به هدف حل پدیده ای که اورا خشمگین کرده آغاز میکند و به پایان می‌برد اما کسی که از بستر کینه ورزی ، به بیان تفکراتش میپردازد به دنبال هیچ راه حلی نیست، از کینه لذت میبرد و در آرزوی انتقام است.
به همین دلایل در نهایت خشم، بازهم جایی برای مهربانی هست و میتوان در خشم درست اندیشید و از منطق و تفکر دور نشد اما کینه خالی از هرگونه مهربانی و یا ترحم است. در لحظه انتقام ، کینه ورز فقط به لذت بردن از انتقام فکر میکند.

بنابر آنچه گفته شد سخنوری میتواند از خشم در قامت عنصری پیش برنده استفاده کند و از آن برای شورانگیز در مخاطب به منظور بیان اعتراض در جهت حل مشکل استفاده کند. اما سخنوری که از کینه سخن میگوید تنها مخاطبان را به سوی انتقام رهنمون میشود.

فروغی با تاکید بسیار ، سخنوران را از افتادن به دام کینه برحذر میدارد.

رفرنس: غزلیات مولوی، آیین سخنوری، محمدعلی فروغی

نویسنده: رامین کاوه

رامین کاوه
رامین کاوه
شجاعت استفاده از خرد خودتان را داشته باشید
تاکنون 11579 نفر در دوره های آموزشی موسسه ایران شرکت کرده‌اند!

مرکز تخصصی مهارت های ارتباطی ایران

بولوار سازمان آب، شهید صادقی 21، پلاک 147
05137286679
info@asatiriran.com
محصولات
با ما همراه باشید